Kim jest ten człowiek, co tak broczy krwią? / What bloody man is that?

Makbet – spektakl Studia Kokyu

Makbet jest lustrem. Odbija nie tylko historię jednostki żądnej władzy, lecz także mechanizm świata, w którym pragnienie posiadania i dominacji zatruwa język, ciało i relacje.

„Kim jest ten człowiek, co tak broczy krwią? / What bloody man is that?” – to tytuł najnowszego spektaklu Studia Kokyu, inspirowanego dramatem Szekspira. Zawarte w nim pytanie traktujemy jako przesłankę do refleksji nad współczesnością, którą determinuje logika chciwości – napędzająca ambicje przywódców i poruszająca masy, w imię której budowane są imperia i która popycha narody ku wojnie.

W świecie, w którym decyzje polityczne uruchamiają realną przemoc, a propaganda i strach stają się narzędziami kontroli, „Makbet” brzmi nie tylko jak ostrzeżenie, ale także jak diagnoza.

Koncepcja spektaklu

Tworząc spektakl, poszukujemy współczesnego rytuału, zbudowanego z działań ruchowych i wokalnych, odnoszących się do tekstu Szekspira. Szukamy obrzędu, który mógłby przywrócić sens takim pojęciom jak:

• wspólnota,

• odpowiedzialność,

• granica.

Odprawiamy go, by zrozumieć, z jaką łatwością człowiek wchodzi w ciemność, gdy kieruje nim zachłanność, ale także by spróbować przekształcić rzeczywistość, w której przemoc wydaje się koniecznością.

Forma i środki wyrazu

W warstwie realizacyjnej spektakl odwołuje się do tradycji teatru ubogiego i pracy laboratoryjnej.

• Scenografia i środki pozasceniczne zostały ograniczone do minimum.

• Główny nacisk położono na grę aktorską i tekst.

• Kluczowe znaczenie mają: rytm słowa, intensywność głosu oraz fizyczne napięcie obecności.

To ciało staje się przestrzenią konfliktu – polem, w którym ujawniają się instynkty przemocy, pragnienia i lęku.

Kontekst międzynarodowy

Projekt powstał w międzynarodowym zespole Studia Kokyu, co odzwierciedla współczesny świat – rzeczywistość tworzoną przez ludzi mówiących różnymi językami i pochodzących z różnych kultur, współistniejących niekiedy w napięciu, ale i w dialogu.

Ostateczna wersja scenariusza została wypracowana podczas prób jako rezultat wspólnego badania dramatu Szekspira i poszukiwania nowej perspektywy dla problemów zapisanych w oryginalnym tekście.

Pytanie, które pozostaje

Makbet pyta, ile warto stracić, aby zyskać.
My pytamy, czy możliwe jest zatrzymanie – choćby na chwilę – mechanizmu chciwości i przemocy.