Christoph Eschenbach & Rudolf Buchbinder

Christoph Eschenbach i Rudolf Buchbinder – Beethoven w mistrzowskiej odsłonie

Dyrektor artystyczny NFM Filharmonii Wrocławskiej, Christoph Eschenbach, powraca przed wrocławską publiczność w wyjątkowym duecie z jednym z najwybitniejszych współczesnych pianistów – Rudolfem Buchbinderem. Austriacki wirtuoz od ponad pięćdziesięciu lat koncertuje na najważniejszych światowych scenach, a jego repertuar obejmuje muzykę od baroku po dzieła najnowsze. Szczególne miejsce zajmuje w nim twórczość Ludwiga van Beethovena, której interpretacje przyniosły pianiście międzynarodową sławę.
Podczas koncertu w NFM Buchbinder wykona ostatni koncert fortepianowy kompozytora, zaś Eschenbach poprowadzi wczesną symfonię ostatniego z wiedeńskich klasyków.

„Cesarski” koncert fortepianowy

V Koncert fortepianowy Es-dur powstał w 1809 roku i już od XIX wieku funkcjonuje pod nazwą „Cesarski”. Nie wymyślił jej Beethoven, lecz wydawca partytury, Johann Baptist Cramer – trafnie jednak uchwycił majestatyczny, świetlisty i potężny charakter dzieła. Koncert stanowi popisowe pole dla pianisty, pełne wirtuozowskich wyzwań i niespodzianek brzmieniowych. Beethoven, znany z zamiłowania do nowatorskich rozwiązań, również tutaj zaskakuje – w trzeciej części umieścił fragment, w którym fortepianowi towarzyszą jedynie kotły, tworząc niezwykle oryginalny efekt.

Beethoven w drodze do nowego stylu

II Symfonia D-dur, skomponowana w 1802 roku i dedykowana księciu Karlowi Aloisowi Lichnowsky’emu, powstała w okresie, w którym Beethoven stopniowo odchodził od estetyki dworskiej. Widać to już w samym układzie symfonii: tradycyjny menuet zastąpił tu pełny humoru scherz, zapowiadający dalsze zmiany w twórczości kompozytora. Całość wieńczy pogodny, żywiołowy finał.
Choć dziś Druga Symfonia należy do kanonu, jej premiera nie spotkała się wyłącznie z entuzjazmem. Jeden z krytyków określił utwór jako „ranniego smoka, który wije się w konwulsjach, lecz nie może umrzeć” – co dziś brzmi raczej jak osobliwy komplement dla energii i nieposkromionej ekspresji dzieła.