Akt siedzący (1968), czyli gdzie się ukrył diabeł na obrazach Nowosielskiego

W ramach cyklu „Niedzielny obiekt” zapraszamy na oprowadzanie kuratorskie poświęcone dziełu pt. „Akt siedzący” i twórczości Jerzego Nowosielskiego. Podczas spotkania przyjrzymy się obrazowi Jerzego Nowosielskiego „Akt siedzący” z 1968 roku, z kolekcji Muzeum Narodowego we Wrocławiu, prezentowanemu na wystawie stałej „Pan Tadeusz Różewicz”. Osadzimy go w kontekście zainteresowań malarza związkami erotyki z mistyką, tradycją ikon, surrealizmem i abstrakcją.

Ważnym punktem odniesienia będzie także przyjaźń artysty z autorem „Białego małżeństwa”, dramatu, którego Nowosielski nie chciał zilustrować. Tłumaczył, że eros w jego sztuce ma charakter wstępujący, a u Różewicza zstępujący, horyzontalny, czy nawet infernalny. Malarz wierzył, że motywy erotyczne, którym towarzyszy na przykład przemoc, służą na końcu uwzniośleniu miłości. Różewiczowi zaś zarzucał pozbawione takiej ambicji „babranie się” w najniższych ludzkich instynktach. Spróbujemy rozwikłać znaczenie tych rozróżnień, a także spojrzeć na dzieła malarskie i literackie obu twórców ze współczesnej perspektywy.